ఈ పద్యంలో, పెద్దన శ్రీకృష్ణుని అందాన్ని చంద్రునితో పోలుస్తారు. కృష్ణుని ముఖం చంద్రుని వదనం వంటిదని, అది స్మితం (ముచ్చట) గా ఉన్నప్పుడు భువనాలన్నీ గమనిస్తున్నట్లు అనిపిస్తుందని పేర్కొన్నారు.

పెద్దన పద్యాలు అత్యంత సౌందర్యమైన కవితా శిల్పంతో రచించబడ్డాయి. ఆయన పద్యాలలో ఉపమానాలు, ఉపమేయాలు, రూపకాలు వంటి అలంకారాలు సమృద్ధిగా ఉన్నాయి.

"అనన్య సుందరుడైన కృష్ణుడు నిరన్వయ చంద్రుని వదనము స్మితపుర ముదమున సకల భువనములు గమనించు చంద్రికా జలతరంగము"

ఈ పద్యంలో, పెద్దన విష్ణుని సర్వవ్యాపకత్వాన్ని పోలుస్తూ, ఆయన అన్ని ప్రభుత్వాలకు, కర్తృత్వాలకు, ఆనందాలకు మూలం అని పేర్కొన్నారు.